رزوه کاری سوراخ عمیق مواد ویژه

ابتدا لازم است تعریف «حفره عمیق» روشن شود. در حفاری معمولاً به سوراخ هایی با عمق سوراخ بیشتر از 3 برابر اندازه سوراخ، سوراخ عمیق می گویند. برای فرآیند ضربه زدن، ضربه زدن سوراخ عمیق به عمق ضربه زدن بیش از 1.5 برابر قطر شیر اشاره دارد. به عنوان مثال، هنگام استفاده از یک شیر با قطر 1/4 اینچ برای ماشینکاری نخی با عمق 3/8 اینچ، برای ضربه زدن سوراخ عمیق معمول است.

رزوه کاری سوراخ عمیق به این معنی است که یک دوره طولانی تماس بین ابزار و قطعه کار وجود دارد که باعث ایجاد گرمای برش بیشتر و نیروی برشی بیشتر در فرآیند می شود. هنگامی که شیء پردازش آلیاژ تیتانیوم و سایر مواد خاص باشد و سوراخ عمیق با قطر کوچک باشد، به راحتی می توان آسیب ابزار و ناسازگاری اندازه نخ را ایجاد کرد که به طور جدی بر کیفیت محصول تأثیر می گذارد.

برای حل مشکلات فوق می توان دو اقدام موثر زیر را انجام داد:

قطر سوراخ پیش{0} ضربه زدن را افزایش دهید

قطر سوراخ پایین نخ مناسب یک پیش نیاز برای اطمینان از کیفیت ضربه زدن است. افزایش قطر سوراخ پایین می تواند به طور موثر گرمای برش و نیروی برش را در حین ضربه زدن کاهش دهد، اگرچه به همین ترتیب میزان تماس رزوه را کاهش می دهد.

با توجه به کمیته ملی استاندارد و فناوری، ارتفاع مجاز نخ تنها 50 درصد ارتفاع کامل در ماشینکاری سوراخ عمیق است. این استاندارد به‌ویژه برای سوراخ‌های کوچک مواد خاص مانند آلیاژهای تیتانیوم و ماشین‌کاری-ماشین‌کاری دشوار است. اگرچه ارتفاع رزوه کاهش یافته است، عملکرد اتصال قابل اعتماد به دلیل افزایش طول رزوه هنوز تضمین شده است.

افزایش قطر سوراخ پایین رزوه شده در درجه اول به نرخ تماس مورد نظر رزوه و تعداد رزوه ها در هر اینچ بستگی دارد. بر اساس این دو پارامتر، قطر سوراخ پایین معقول را می توان با استفاده از فرمول های تجربی به دقت محاسبه کرد.

شیرهای طراحی شده برای ضربه زدن به سوراخ عمیق و بهینه سازی پارامترهای برش را بپذیرید

مواد آلیاژ تیتانیوم دارای ویژگی های کشسانی بالا و نرخ تغییر شکل بالا هستند، بنابراین آنها باید به طور ویژه برای پارامترهای برش و هندسه ابزار طراحی شوند.

سرعت برش

سرعت برش کمتر با سرعت برش محیطی 10 تا 14 اینچ در دقیقه توصیه می شود. سرعت بیش از حد بالا سایش ابزار را تشدید می کند، در حالی که سرعت کم می تواند به راحتی منجر به سخت شدن مواد در کار سرد شود. در عین حال باید مراقب تجمع حرارت برش ناشی از شکستگی ابزار بود.

طراحی مخزن تراشه

هنگام ضربه زدن به سوراخ های عمیق، تعداد شیارهای شیر باید به طور مناسب کاهش یابد تا فضای نگهداری تراشه هر شیار افزایش یابد، که راحت است هنگام جمع کردن ابزار، تراشه های بیشتری برداشته شود و خطر آسیب ابزار ناشی از انسداد تراشه کاهش یابد. البته باید توجه داشت که افزایش محفظه تراشه، قطر هسته شیر را ضعیف کرده و بر استحکام آن تأثیر می گذارد، بنابراین لازم است سرعت برش متعادل شود. علاوه بر این، شیرهای شیار مارپیچی عملکرد بهتری در تخلیه تراشه نسبت به شیرهای شیار مستقیم دارند.

زوایای قدامی و خلفی

زاویه چنگک: زاویه چنگک کوچک می تواند استحکام لبه برش را بهبود بخشد و عمر ابزار را افزایش دهد. زاویه چنگک بزرگ برای برش تراشه های بلند مساعد است. هنگام ماشینکاری آلیاژهای تیتانیوم، لازم است به طور جامع در نظر گرفته شود و زاویه چنگک مناسب انتخاب شود.

زاویه دنباله: افزایش زاویه پشتی باعث کاهش اصطکاک بین ابزار و تراشه می شود. در پردازش آلیاژ تیتانیوم، رسیدن به زاویه روستایی 40 درجه توصیه می شود و با طراحی بیل کاملاً زمینی و پشت تیغه، به بهبود اثر تخلیه تراشه کمک می کند.

خنک کننده

هنگام ماشینکاری مواد خاص، مهم است که اطمینان حاصل شود که سیال برش به اندازه کافی به لبه برش می رسد. برای بهبود جریان مایع خنک کننده، نصب یک شیار خنک کننده در پشت تیغه شیر توصیه می شود. اگر قطر شیر آب کافی باشد، می‌توان از شیر خنک‌شده داخلی نیز برای خنک‌سازی و روان‌کاری کارآمدتر استفاده کرد.

با افزایش معقول قطر سوراخ پایین نخ، انتخاب شیرهای مخصوص و بهینه سازی پارامترهای برش، قابلیت اطمینان و صرفه جویی در رزوه کاری سوراخ عمیق مواد ویژه را می توان به طور قابل توجهی بهبود بخشید و خطر ریزش قطعات را به طور موثر کاهش داد.